Terug naar hoofdinhoud

Ons model


Binnen Tatoran werken wij, zowel in de diagnostiek als in de behandeling, vanuit de Tatoran-methode ©. Binnen onze methode neemt het neurobiologische model een belangrijke plaats in. Het neurobiologisch model is een manier om naar gedrag, emoties en ontwikkeling te kijken vanuit de werking van het brein en het zenuwstelsel. Wij gaan ervan uit dat hoe iemand denkt, voelt en reageert sterk samenhangt met hoe het brein zich ontwikkeld heeft, en hoe het reageert op (doorgemaakte) ervaringen vooral op het gevoel van veiligheid, stress en relaties. Binnen ons model staat "het huisje" symbool voor het brein.

De binnenkant van het breinhuis staat symbool voor de 3 breindelen en de verschillende ontwikkelings-gebieden van het brein. Dit zijn "de puzzelstukjes". Tijdens onze screeningsperiode en integratieve behandeling gebruiken wij deze als houvast. Daarbij gaat het om de volgende puzzelstukjes: 

  • Prikkels: regulatie van prikkels en spanning 
  • Survival: werking van het stress-systeem en aanwezigheid overlevingsreacties 
  • Hechting: mate van basisveiligheid, basisvertrouwen en hechtingstijl(en)  
  • Gevoel: emotionele ervaringen, bewustzijn van sensaties, gevoelens, wensen en behoeften 
  • Gedrag: gedragspatronen en coping-stijlen 
  • Zelfbeeld: beleving en denken over zichzelf en identiteitsontwikkeling 
  • Cognitie - affectregulatie: regulatie van emoties, gedachten, wensen en behoeften 
  • Cognitie - zelfregulatie: executieve functies, seksuele en gewetensontwikkeling

              De buitenkant van het breinhuis staan voor de karakter-en persoonlijkheidseigenschappen én de erfenis waarmee het kind ter wereld komt, dit zijn "de kind factoren". Dit zijn over het algemeen factoren die vaststaan en niet of nauwelijks veranderen. Denk bijvoorbeeld aan de volgende factoren: 

              • Persoonlijkheid: introvert versus extravert
              • Emotionele stabiliteit: kalm, veerkrachtig en vol zelfvertrouwen versus (overbezorgd), emotioneel en onzeker
              • Openheid voor nieuwe ervaringen: nieuws-gierigheid versus vasthouden aan het bekende
              • Zorgvuldigheid: georganiseerd, hardwerkend, punctueel versus ongedisciplineerd, chaotisch en gemakzuchtig
              • Meegaandheid: meelevend en attent versus achterdochtig, manipulatief en competitief
              • Ontwikkeling en gezondheid: psychische- of lichamelijke kwetsbaarheid / ziekte
              • Erfenis: ervaringen, tradities en waarden & normen van generatie op generatie doorgegeven

              De ontwikkeling van het brein(huis) vindt vanaf de start van het leven tot heden plaats door de uitwisseling met de omgeving. Dit noemen we "de systeemfactoren" deze kunnen beschermend of belemmerend zijn. De invloed van doorgemaakte ingrijpende of beschermende jeugdervaringen neemt hierbij een belangrijke rol in. We kijken naar heden en verleden op de volgende gebieden: 

              • Opvoeder(s)factoren: beschermende en belemmerende factoren van de opvoeders, specifiek ook (intergenerationele) ervaringen vanuit de jeugd van de opvoeder tot nu en de impact hiervan op het kind
              • Interactie opvoeder – kind: interactie- en relatiepatronen, opvoedvaardigheden en opvoedstijl.
              • Gezin(systeem) factoren: belemmerende en beschermende factoren van het gezin en systeem
              • Omgeving factoren: belemmerende en beschermende factoren van de omgeving (netwerk, familie, school)