Traject Prikkels & Emoties

Ons behandeltraject Prikkels & Emoties is bedoeld voor gezinnen met kinderen en jongeren met hulpvragen over het verwerken en reguleren van informatie, prikkels, emoties en gedrag. De hele dag door krijgen we informatie binnen via onze zintuigen. Al die informatie moet verwerkt worden in ons brein. Soms komt er zoveel informatie binnen, dat het niet allemaal verwerkt kan worden, en er in het brein stress ontstaat. Het brein raakt dan overprikkeld of juist onderprikkeld en reageert hierop met lichamelijke klachten en/of heftige emoties.

Kinderen leren, als ze ouder worden, met hulp van volwassenen hier steeds beter mee omgaan. Bij sommige kinderen verloopt deze ontwikkeling echter veel moeizamer. Ze zijn veel gevoeliger en hebben moeite om te komen tot een goede verwerking van alle binnenkomende informatie. Onderliggend kan er sprake zijn van hooggevoeligheid en/of hoogbegaafdheid, sensorische informatieverwerkingsproblemen, AD(H)D, autisme of een stoornis in de emotieregulatie.Voor deze kinderen en hun opvoeders bieden wij het traject Prikkels & Emoties. Opvoeders en de directe omgeving worden in alle fasen van onze behandeling intensief betrokken.

AFBEELDING/VIDEO

AFBEELDING/VIDEO

De kern van onze behandeling wordt gevormd door Kinder- en jeugd therapie. Middels verschillende therapeutische interventies wordt er gewerkt aan het het (leren) reguleren van al binnenkomende informatie /prikkels en het anders omgaan met emoties en gedrag. Aanvullend hierop kan er cognitieve gedragstherapie, schematherapie of EMDR ingezet worden om de problemen effectief aan te pakken. 

Bij de samenstelling van het traject wordt er rekening gehouden met de behoeften en mogelijkheden van het kind, de opvoeders en het gezin.

  • Als blijkt dat een kind nog onvoldoende in staat is om te ontspannen, zijn aandacht nog niet kan richten op zijn eigen binnenwereld, én gevoelens en gedachten nog niet kan onderscheiden en verwoorden, zal er eerst een Affectregulerende therapie Het is van belang om deze vaardigheden eerst te ontwikkelen, voordat er gericht gewerkt kan worden aan het leren reguleren van prikkels, emoties en gedrag .
  • Als de interactie tussen kind en opvoeder moeizaam verloopt en/of het gevoel van basisvertrouwen is verminderd, kan er samen met opvoeders besloten worden om eerst een hechtingbevorderende therapie in te zetten. Op deze manier kan er gewerkt worden aan versterken van de hechtingsrelatie zodat het kind meer vertrouwen krijgt in zijn omgeving en de opvoeder het kind kan helpen om stress te reguleren.
  • Indien opvoeders behoefte hebben aan extra ondersteuning kan de al geïntegreerde ondersteuning voor kortere of langere tijd geïntensiveerd worden door gezinshulpverlening in te zetten.